Tarihçe
a) Adını nereden aldığı:
Anlatıldığına göre Mahmudiye(Düzyayla) ,Haruniye,Cihadiye ve Süleymaniye beldeleri Karahasnda yaşayan bir aileye ait olup Mahmut ismindeki oğluna şu anda bulunduğumuz Düzyayla (Mahmudiye) toprakları düşmüştür.
Başka rivayete göre o zamanlar Hapsamana(Gölköy)de Arap harfleri kullanılırken devlet köylere isim vermek için yasa çıkarmış ve muhtarlar birer harf çekmişler.Belde muhtarı "mim" harfini çekmiş ve beldenin adı MAHMUDİYE olmuştur.1974 yılında belde beldiyelik olunca yeni bir ad belirlenmesi istenmiş ve o zaman belediye encümen azası olan Salim BİNGÖL "Düzyayla" olsun demiş ve beldenin adı Düzyayla olarak değişmiştir.2003 ylında belediye başkanı Mustafa SERDAR bu ismi "Göksu" olarak değiştirmek istemişse de bu karar Ordu ilinde kabul edilmiş fakat Ankara'da reddedilmiştir.
b) Tarih boyunca kimlerin elinde kaldığı ve üzerinde kurulan beylikler :
Beldenin tarih boyunca kimlerin elinde kaldığı ve üzerinde hangi beyliklerin kurulduğu kesin olarak bilinmemektedir.Büyüklerin anlattıklarına göre yaylaların kurulduğu yerlerde Cumhuriyetten önce Ermenilerin yaşadığı ve daha sonra buralardan göç ederek batıya (Çanakkale, İstanbul vb) gittikleri belirtilmektedir.Beldede tarihi kalıntı yok denecek kadar azdır.Kozalan mahallesinde şu anda toprak altında kalmış bir mağara olup ne amaçla kullanıldığı bilinmemektedir.Ayrıca Ermenilerin göç ettiği yaylalarda onlardan kalma ev,ağıl ve değirmen kalıntıları bulunmaktadır.
Ekonomik Hayat
Beldede ekonomik geliri en fazla olan ürün fındıktır.Halk topraklarının tamamına yakınını fındık bahçeleri ile doldurmuştur.Fındığın olmadığı zamanlarda halk sıkıntı çekmektedir.Ayrıca patates,mısır,lahana,fasulye az miktarda yetiştirilip kendi yiyecekleri bu şekilde sağlanmaktadır.Beldede az da olsa meyve yetiştirilmektedir.Elma,armut,kiraz,erik,ayva bunlardandır. 2) Hayvancılık: Hayvancılık beldenin diğer bir geçim kaynağıdır.Küçük ve büyükbaş hayvancılık yapılan beldede at,eşek,inek,öküz,manda ile koyun bulunmaktadır.Ayrıca tavuk ve horoz gibi kümes hayvanları da yer almaktadır.Hayvanların etinden,sütünden,derisinden,yumurtasındanyararlanılmaktadır. Beldede yaşayan hanelerden her birinde 7-8 büyükbaş hayvan bulunmaktadır.Halkın bir kısmı bu hayvanları besleyip satarak gelir sağlamaktadır. Ayrıca arıcılık yapılan yerde her hanede olmasa da halkın ./. 50 sinde arı bulunmakta olup bir kısmı geçimini bal sataraksağlamaktadır.Bir kısmı ise sadece kendi bal ihtiyacını karşılamaktadır.Eskiden balın tamamı şekersiz di (delibal) iken günümüzde tamamına yakını şekerli baldır.
Yaşayış
Gelenek ve Görenekleri: Evlilik görücü usulüne göre yapılan beldede önce evlenecek gençlerin görüşü alınmaktadır.Olumlu sonuç alınırsa aileler görüşür ve nişan kararı alınır.Damat ve gelin adayları ilçeye (Gölköy veya Aybastı) iner yüzük ve saatler takılır bir miktar giysi alınır,daha sonra sözün yapılacağı gün halka duyurulur.Söz günü çeşitli yemekler pişirilerek halka yedirilir.Sonra büyükler arasında kızın çeyiz listesi oluşturulur.Damat babası listedekileri alacak durumda ise imzalar ,aksi durumda görüşmeler sonunda halkın da isteği ile yeni bir liste oluşturulur.Sesli olarak halkın huzurunda okunur ve muhtara onaylattırılır.Sonra kız tarafından birisi hazır olanlara şerbet ikram eder bu sırada bahşişini alır.Daha sonra gelin ve damat büyüklerinin ellerini öper ve bahşiş alırlar. Kız ve erkek tarafları daha sonra görüşerek düğün tarihini belirlerler.Bu tarih bir hafta önceden halka duyurulur.Genellikle Perşembe,Cumartesi ve Pazar günleri düğün günü olarak belirlenir. Düğün halka bildirilirken etek, davetiye(zarf), çorap, lastik, atlet, sabun, ayakkabı, gömlek vb. şeyler okuntu olarak halka verilir.Zamanı gelince halk erkek evinde-bir kısmı kız evinde- toplanır,yemekler yenir varsa davul zurna eşliğinde erkek evinden kız evine topluca gelin almaya gidilir.Burada bir süre bekledikten sonra damatla gelin saldıçlarla beraber dışarıda sandalyeye oturtulur ve takı işlemi başlar.Para ve altın takımının miktarı sonunda halka duyurulur.Daha sonra gelin arabası ve halkın bindiği arabalardan oluşan konvoy tur atarlar.Damat'ın evine gelinince gelin inerken arabanın tekerine kan sürmek için tavuk veya horoz kesilir.Bardak kırma vb işlemler de yapıldıktan sonra gelin içeriye alınır. Evlenen çiftlere önce imam nikahı daha sonra ise resmi nikah yaptırılırken yenilerde nişanla birlikte resmi nikah yapılmaya başlamıştır.Beldede evlenme yaşının küçük olduğunu söylemek mümkündür.Hatta bazı mahallelerde daha ortaokulda olan öğrencilerin evlendirildiklerini görmek mümkündür.Akraba evliliğinin yanında dışarıdan evliklerde görülür. D) Askerlik: Askere gidecek olan gençler 1 ay önceden toplanıp gezmeye başlar.Her genç kendi mahallesindeki evleri dolaşarak vedalaşır.Köylü de askerin gideceği son gece gelerek onu uğurladığı gibi gideceği gün askerleri toplayıp onlara birer miktar para verir ve helalleşilir.Askerler ayrıca diğer mahallelerden olan akrabalarıyla da vedalaşır. E) Bayramlar: Halk bayramdan bir gün önce mezarlıklara giderek dua eder.Eskiden erkekler bayram namazı kılarken kadınlar yemek getirir ve namazdan sonra yemekler yenirdi.Şimdi bu adet kalkmış durumdadır.Zamanımızda bayram namazından sonra yaşlılar sıraya geçerve herkes onlarla bayramlaşır.Bayramlaşan sıranın ucunda durur böylece bayramlaşmayan kalmamış olur.Daha sonra akraba,eş-dost ziyaretleri bayram bitinceye kadar sürer.Bayramın 1. günü erkekler Çıkrık mahallesi yakınındaki Sırakiraz mevkiinde toplanır ve mahalleler arası futbol müsabakaları yapılır.Kurban bayramında çocuklar başka mahallelere giderek et toplarlar.
Coğrafi Durum
--